In gesprek met Emma Wills

Voel de hartslag van wat was...

Op 6 september gaat 4-7-8 van Emma Wills in première in de Ridderzaal van het Kasteel van Gaasbeek. De 24-jarige artieste blikt voor ons even terug op een tot nu toe bijzonder succesvol en bewogen jaar en geeft ons wat meer inzicht in haar nieuwe soloprogramma.

Hoe gaat het op dit moment met jou?

Op dit moment gaat het zowel professioneel als persoonlijk heel goed met mij, ook al is het een erg drukke periode. Ik ben heel trots op de projecten en programma's die ik het afgelopen jaar heb gecreëerd - zowel solo als in samenwerking met andere muzikanten –. Ik voel me er heel erg verbonden mee. Ze vallen samen met wie ik ben - en wil zijn - als muzikante en als persoon. In juli, augustus en september heb ik in totaal zes programma’s uitgevoerd. Drie daarvan waren volledig nieuw. Daarnaast zijn er twee nieuwe duo’s ontstaan: Duo Leora, met sopraan Fleur Strijbos, na onze samenwerking tijdens het Waldenfestival en een duo met celliste Octavie Dostaler La Londe na een zeer succesvolle samenwerking voor het MA-festival. Hier haal ik veel vreugdedansjes en motivatie uit!

Muziek helpt me om mijn gedachten te ordenen en de rust te doen neerdalen in mijn lichaam. Professioneel ben ik heel tevreden en dankbaar over hoe alles loopt. Ik ben op dit moment volop bezig met de voorbereidingen voor de première van 4-7-8 (op 6 september in het Kasteel van Gaasbeek) en voor mijn eerste solo-cd-opname van mijn programma Colors of Spain. Daarnaast komt er ook heel wat kijken bij de intercontinentale verhuis van mijn man van Amerika naar België. Ik maak dus heel veel lijstjes, om het overzicht te behouden (lacht).

Jouw nieuwe soloprogramma heet 4-7-8. Vanwaar komt die titel?

4-7-8 verwijst naar een ademhalingstechniek die bekend staat om haar rustgevende en ontspannende werking. De techniek bestaat erin om 4 seconden lang in te ademen, dan 7 seconden de adem in te houden en vervolgens 8 seconden uit te ademen. De techniek weerspiegelt de meditatieve en introspectieve aard van mijn muziekprogramma, dat de luisteraar wil meenemen op een emotionele reis waarbij kwetsbaarheid en de grenzen tussen verschillende muzikale tradities centraal staan. 4-7-8 is niet alleen een emotionele reis, maar draagt ook een menslievende boodschap uit. De gedachte dat we allemaal wat zachter moet worden, zowel naar elkaar toe als naar onszelf, heeft me geïnspireerd. Dit programma is heel intiem en introvert en (her)ontdekt die rust. Dit staat in contrast met het extraverte Colors of Spain, mijn andere soloproject. 4-7-8 verkent thema's zoals reflectie, meditatie en hoop. Het creëert een persoonlijk verhaal van kwetsbaarheid en laat daarin de veelzijdige klanken van de gitaar tot hun recht komen. De gitaar is, met haar intieme en bijna menselijke stem, perfect geschikt om die gevoeligheid te vertolken.

Waarop baseerde je jouw keuze voor de componisten die je in dit programma hebt toegevoegd? Is die keuze puur muzikaal?

Ik ben allereerst uitgegaan van het concept. Ik hou ervan om verschillende muzikale periodes in mijn programma's te integreren en wilde iets creëren dat het publiek  - en mezelf  - zou herinneren aan rust, zachtheid en eigenliefde. Dit gevoel van intermenselijke verbinding gebruikte ik in 4-7-8 als rode draad om het repertoire samen te stellen. De verdere selectie van componisten en stukken verliep heel intuïtief: componisten zoals John Dowland, Frederic Mompou, Johann Sebastian Bach, Marc Ribot en Joni Mitchell… ze spelen allemaal een belangrijke rol in mijn persoonlijke groei en waren daarom onmisbaar. In 4-7-8 worden ze verweven tot een geheel.

Je legt in 4-7-8 linken tussen oude en nieuwe(re) muziek. De link tussen het heden en het verleden is ook voor het Kasteel van Gaasbeek een onmisbaar element in onze missie. Kan je hier iets meer over vertellen? Wat betekent dit voor jou?

In 4-7-8 maak ik bewust de keuze om verbanden te leggen tussen oude en nieuwere muziek. Ik ben ervan overtuigd dat muziek, ongeacht de periode waarin het is gecomponeerd, altijd met elkaar verbonden is via emotie, ideeën en ervaringen. Dit is dan ook waar 4-7-8 over gaat. Muziek uit het verleden resoneert in onze hedendaagse wereld en vice versa. Een fascinerende dialoog om te verkennen. Bovendien kan het publiek hierdoor zowel historische als hedendaagse muziek op een nieuwe manier ervaren.

Het Kasteel van Gaasbeek, met zijn rijke geschiedenis en voortdurende zoektocht om verleden en heden te laten samensmelten, vormt voor mij de perfecte omgeving om deze muzikale bruggen te bouwen. Het is een eer om op zo'n historische plek te spelen: een plek waar de tijd bijna stil lijkt te staan, maar tegelijkertijd ruimte geeft aan nieuwe perspectieven en artistieke interpretaties. Dit proces van verbinden, verkennen en herontdekken is essentieel voor mijn artistieke reis. In een omgeving  die belichaamt waar mijn muziekprogramma voor staat, voelt alles heel natuurlijk: verleden en heden, verbonden door menselijke ervaringen, verenigd in een ontdekkingstocht naar klank en gevoel.

In 4-7-8 speel je enkel op de klassieke, akoestische gitaar, maar je bespeelt ook een heleboel historische instrumenten, zoals de renaissance luit, de chitarra battente en de romantische gitaar. Wat maakt deze instrumenten zo verschillend en wat betekenen die verschillen voor jou als muzikant?

In mijn nieuwe programma 4-7-8 is er qua instrumentatie ook nog een kleine verrassing, die je zal ontdekken tijdens het concert!

Ik zou er eeuwig over kunnen praten (lacht), maar ik zal proberen mijn antwoord kort en bondig te houden. Ja, ik speel inderdaad heel wat historische instrumenten, uit specifieke perioden. Het verschil ligt hem niet alleen in het timbre van deze instrumenten; specifieke periodes vragen ook een specifieke speelstijl, die erg verschillend kan zijn. Veel klassieke gitaristen spelen muziek uit verschillende tijdsperiodes op een moderne klassieke gitaar. Dat is praktisch aangezien je telkens maar één instrument hoeft mee te nemen. En bovendien is het heel verrijkend om oude muziek te spelen op moderne instrumenten, dat doe ik zelf ook graag. Toch vind ik het een ontzettende meerwaarde om je als klassieke gitarist te verdiepen in de instrumenten die typisch waren in specifieke periodes. Er gaat een rijke geschiedenis vooraf aan de klassieke moderne gitaar, die in de renaissance, barok en romantiek nog niet bestond. Historische instrumenten vragen allemaal om een andere speeltechniek en  -stijl. De vihuela is de Spaanse renaissanceluit en heeft dubbelkoren in plaats van snaren. De chitarra battente, die ik bespeel in het Delta Barok Ensemble, is een slaggitaar uit de barokperiode. Het is een kopie, gemaakt door Sandra Van der Jeugd van CMB Puurs. De originele slaggitaar kan je bekijken in het Museum Vleeshuis. Het grootste verschil tussen de klassieke en de romantische gitaar (zoals mijn originele René gitaar uit 1820) zit hem voor mij dan weer vooral in het timbre:  de romantische gitaar heeft een unieke warmte en een nostalgisch, intiem timbre dat niet te vergelijken is met een moderne klassieke gitaar. Ik bespeel zelf een originele René François Lacôte gitaar uit 1820.  Als professioneel muzikant vind ik het belangrijk om deze instrumenten en hun specifieke speeltechniek en -stijl te beheersen. Het zorgt voor veelzijdigheid in mijn programma en stelt me in staat die kennis te delen en uit te wisselen met mijn publiek, mijn leerlingen en met andere muzikanten. In de kringen van de oude muziek ontmoet je veel interessante collega’s, die graag van elkaar willen leren. Mezelf steeds meer thuis voelen die verschillende stijlperiodes, dat vind ik heerlijk!

Als je meer over de vihuela, de chitarra battente en de Romantische gitaar wil te weten komen, mag je me zeker vragen stellen na het concert. Ik sta altijd open voor een babbeltje!

Jij bent sinds 2021 aangesloten bij het Museum Vleeshuis in Antwerpen, als ambassadrice voor historische instrumenten. Wat houdt jouw job daar in?

Sinds 2021 ben ik in het Museum Vleeshuis aangesteld als Ambassadrice van de historische Marotel-gitaar uit 1820. Het museum heeft naast hun indrukwekkende muziekinstrumentencollectie een heel speciaal extraatje: sommige instrumenten uit deze collectie zijn bespeelbaar! Je kan ze komen beluisteren tijdens publieke repetities en concerten. Voor deze  instrumenten heeft het museum per instrument een ambassadeur aangeduid. Als ambassadeur krijg ik de geweldige kans om op dit prachtige instrument te spelen en mag ik in het museum op deze gitaar studeren. Daarnaast draag ik ook bij aan de zichtbaarheid van dit instrument en help ik mee het te onderhouden. Op zondag 22 september kan je me deze mooie vroeg 19de-eeuwse gitaar horen bespelen tijdens het feestweekend van het Museum Vleeshuis: een feestelijk event waarna een vijfjarige renovatieperiode aanvangt en het museum gesloten zal zijn. Wees er zeker bij! Meer informatie kan je vinden via de website van het Museum Vleeshuis.

Je kan 4-7-8 voor het eerst ontdekken op 6 september in het Kasteel van Gaasbeek. Info en tickets kan je hier vinden.